[EED]First Snow
posted on 15 Jan 2012 13:54 by maneseคำเตือน : เอ็นทรี่นี้มีแต่ตัวอักษรครับ
---------------------------------------------------
---------------------------------------------------
ณ โรงเรียนพระราชาแห่งเอดินเบิร์ก มีตำนานมากมายเล่าขานสืบมาในหมู่นักเรียนรุ่นต่อรุ่น
หนึ่งในตำนานนั้น คือเรื่องของภูติสีขาว ในคืนหิมะตก...
เล่ากันว่าหากนักเรียนคนใด ได้ชิมเกล็ดของหิมะแรกที่ตกในฤดูหนาว คืนนั้นจะมีภูติสีขาวบริสุทธิ์มาหาในความฝัน และบันดาลพรให้ความปรารถนาเป็นจริงได้ 1อย่าง
ตำนาน เล่าว่าบางคนขอเป็นพระราชา บ้างก็ขอให้สอบได้คะแนนดี บางคนอยากย้อนเวลากลับไปแก้ไขอดีต หรือล่วงรู้อนาคต แต่บางคน...เพียงแค่อยากเห็นรอยยิ้มมีความสุขของคนที่ตนรัก
แล้วถ้าเป็นเธอล่ะ.... จะขออะไร...
---------------------------------------------------
หิมะแรกของฤดูหนาวได้โปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า
เด็กหนุ่มเงยหน้ามองปุยขาวที่ค่อยๆร่วงหล่นลงมาอย่างเงียบเชียบ
เด็กหนุ่มเงยหน้ามองปุยขาวที่ค่อยๆร่วงหล่นลงมาอย่างเงียบเชียบ
.....
หิมะแรกของฤดูหนาวได้พร่างพราวลงมาจากท้องฟ้า
เด็กหนุ่มยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความเยียบเย็นที่ปกคลุมไปทั่ว
เด็กหนุ่มยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความเยียบเย็นที่ปกคลุมไปทั่ว
.....
หิมะแรกของฤดูหนาวได้แตะสัมผัสริมฝีปากเด็กหนุ่ม
เด็กหนุ่มหลับตาสัมผัสหิมะที่ละลายบนลิ้นของตนเอง
เด็กหนุ่มหลับตาสัมผัสหิมะที่ละลายบนลิ้นของตนเอง
.....
ค่ำคืนนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นกันหนา?
.....
ค่ำคืนนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นกันหนา?
.....
เด็กหนุ่มยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางหมอกสีส้มจาง การรับรู้ที่เลือนลางราวกับความฝัน
...อา ไม่สิ...
นี่คือความฝัน...
เบื้องหน้าของเขาคือหญิงสาวผู้งดงามตั้งแต่ปลายผมสีเงินยวงจรดปลายเท้าเปลือยเรียวเล็ก
ใบหน้าผุดผ่องสว่าง ริมฝีปากอิ่มชมพูเรื่อแย้มพรายด้วยความเป็นมิตร
แพขนตายาวกับดวงตาสีฟ้าสดใสยิ่งกว่าอัญมณีใดๆส่งสายตาแห่งความปรานีมายังเด็กหนุ่ม
ท่าทางสงบนิ่งแต่แฝงไว้ด้วยความสูงส่งชวนให้รู้สึกเอ่อล้นในหัวใจมากกว่าจะหลงใหลในเรือนร่างนั้น
วากัส ชูเมกเกอร์รับรู้ทันทีว่าผู้ที่ยืนตรงหน้าไม่ใช่มนุษย์
" สวัสดีในยามฝัน วากัส ชูเมกเกอร์"
เสียงงดงามดั่งลูกแก้วกระทบกันเอ่ยขึ้นจากร่างที่ไม่ใช่มนุษย์พร้อมรอยยิ้มพราย
"ยินดีด้วยที่ได้รับรสหิมะแรกของฤดูหนาว และด้วยเหตุนั้น เธอสามารถขอพรจากฉัน ภูติหิมะ ได้1ข้อ...ซึ่งจะเป็นจริงในความฝันนี้ของเธอ"
วากัสจ้องเขม็งไปยังร่างตรงหน้าเมื่อได้ยินคำว่า ความฝัน
"...แล้วมันจะมีความหมายอะไร?"
เด็กหนุ่มย้อนถามพลางหรี่ตา
"หากสิ่งที่ปรารถนาเป็นเพียงภาพลวงตาที่เกิดขึ้นในฝันแล้วหายไป ..อาจไม่เหลือแม้ความทรงจำในยามตื่น"
"...นั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันตอบได้"
ภูติหิมะตอบ รอยยิ้มเจือจางไปเล็กน้อย
"ฉันมีหน้าที่ให้พรในความฝันนี้ของเธอ ....จงครุ่นคิดและขอพรเถิด"
วากัสยังคงจ้องเขม็งไปยังร่างตรงหน้า และยังคงย้อนถามด้วยสีหน้าเหม็นเบื่อ
"...นี่ต่างอะไรกับถามผมว่า [คืนนี้เธออยากฝันเห็นอะไร] กันล่ะ?
.....หิมะแรกของฤดูหนาว...มีค่าเพียงให้ควบคุมความฝัน...ให้เป็นแบบที่ตนเองอยากเห็นได้...งั้นหรือ?"
"นั้นไม่ใช่สิ่งที่ฉันตอบได้..."
หญิงสาวน้ำเสียงขุ่นมัวขึ้น
"ฉันมีหน้าที่ให้พรในความฝันนี้ของเธอ...และฉันจะไม่พูดซ้ำอีกครั้ง หรือหากเธอไม่ต้องการ ฉันจะ..."
"ผมขอให้สิ่งที่ผมอยากได้ปรากฏจริงในความจริง"
วากัสพูดแทรกขึ้นทันที
และคำพูดนั้นทำให้หญิงสาวผู้ไม่ใช่มนุษย์ชะงักไป
"...ไม่ได้ใช่ไหม"
เด็กหนุ่มหัวเราะไปกับลมหายใจกับความผิดหวังที่รู้ดีอยู่แล้ว
รอยยิ้มของภูติหิมะจางหายไปจากใบหน้า
"เธอต้องการจะเล่นตลกอะไรกับฉัน? วากัส ชูเมกเกอร์.."
"..ผมไม่กล้า...."
เด็กหนุ่มสบตากลับอย่างไม่สะทกสะท้าน
"ผมเพียงอยากบอกว่า...ความปรารถนาของผมมันมีมากมายเหลือเกิน
และไม่มีอันไหนสามารถจบลงแค่ [ขอแค่เป็นความฝันก็พอใจแล้ว] ....ครับ.."
เขาพูดพลางลอบถอนใจด้วยสีหน้าเศร้าหมอง
"หากขอพรกับท่าน...แล้วจะเป็นจริงแค่ในฝัน...ผมสู้ไม่ขอดีกว่า....
เพราะในความเป็นจริง....ผมกำลังพยายาม..... อย่างหนัก.... เพื่อให้มันเป็นจริงอยู่แล้ว"
"...แม้แต่การปลอบประโลมด้วยความฝัน...เธอก็ไม่ต้องการงั้นหรือ?"
"การปลอบประโลมไม่มีความหมาย ...กับผู้ที่เตรียมใจและตั้งมั่นไว้แล้ว...ครับ"
ภูติหิมะรับรู้ถึงน้ำเสียงที่จริงจังบวกกับแววตาดุดันไร้ความลังเลของเด็กหนุ่ม
หล่อนกลายเป็นฝ่ายถอนใจเบาๆเสียเอง
รอยยิ้มงดงามแต่เจือความผิดหวังคลี่ออกช้าๆ
"เธอกำลังทำให้ฉันทำหน้าที่ไม่สำเร็จนะ..วากัส ชูเมกเกอร์"
เด็กหนุ่มส่ายหน้า
"...ไม่ใช่หรอก.....บางที.....สิ่งที่ผมต้องการจริงๆคือ.....
ใครสักคน....ที่รับรู้ถึงความพยายามของผม...."
คิ้วที่ขมวดแน่นค่อยคลายลง
".....พรที่ผมต้องการเป็นจริงแล้ว.... นั่นคือการที่ท่านปรากฏในความฝันของผม...
และได้รับรู้ว่าผมกำลังทำงานอย่างหนัก...เพื่อให้ฝันของตนเป็นจริง.....เท่านี้ก็เกินพอแล้วครับ"
"....ถ้าเธอต้องการเพียงเท่านั้น....หน้าที่ของฉันคงจบลงแล้ว"
รอยยิ้มเปี่ยมด้วยความปรานีปรากฏขึ้นบนใบหน้าผุดผ่องอีกครั้ง
"ขออวยพรให้ความปรารถนาของเธอเป็นจริงในเร็ววัน วากัส ชูเมกเกอร์
...ความตั้งมั่นของเธอจะต้องให้ผลตอบแทนที่เลอค่ายิ่งว่าที่เธอคิดอย่างแน่นอน..."
เด็กหนุ่มโค้งรับคำอวยพรนั่นแทนการเอ่ยปากขอบคุณ
เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้ง ภูติหิมะก็ได้จากไปแล้ว
ความฝันนี้อาจจบลงโดยที่ตื่นขึ้นมาก็ไม่เหลือในความทรงจำ
แต่มันไม่สำคัญเลยสำหรับวากัส ชูเมกเกอร์
เพราะเมื่ออรุณรุ่งย่างกรายขับไล่ความมืดมิด
เขาก็จะได้พบชายผู้เป็นความปรารถนาของเขา
โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาความฝันอีกต่อไป
......
Tags: eed, eedsnow8 Comments
